From Newsgroup: alt.language.latin

Aquila Atra

Quadam die serena, vel fortasse una nocte,
Prope lacum, obdormivissem
Cum subito, caelum disrumpens velut ensis,
Ex nihilo surgens, aquila atra volavit.

Lente alas nigras pandebat velut umbram,
Lente rotabat gyros, spirans miracula vatum.
Prope me susurrans alarum carmina muta,
Quasi e caelestibus oris delata, quievit.

Oculis rubentibus ut gemmis, plumae nocte densae,
Frons fulgore micans, caeruleum gestans decus.
Rostro genas meas leviter tetigit, collum mihi tradidit,
In manibus meis requievit, tamquam memoria perdita.

Tum agnovi: phantasma praeteriti, redux ab umbris,
Tempus disrumpens, fata vincens, iterum renatus.
"Dic," inquit, "duc me quo somnia prima resurgant,
Quo pueri risus, stellarum lumina ludunt.

In nube candida, qua sol oritur, qua pluviae nascuntur,
Ubi miracula vivunt, ubi somnia non moriuntur."
Aquila atra, alarum stridore sublime volans,
In caelum refugit, mysteria secum ferens.

Barbara, cantrix Gallica.
--
Desidarius Gallus.
--- Synchronet 3.21a-Linux NewsLink 1.2

From Newsgroup: alt.language.latin

Le 02/12/2025 |a 19:17, Desidarius a |-crit-a:

Aquila Atra

Quadam die serena, vel fortasse una nocte,
Prope lacum, obdormivissem
Cum subito, caelum disrumpens velut ensis,
Ex nihilo surgens, aquila atra volavit.

Lente alas nigras pandebat velut umbram,
Lente rotabat gyros, spirans miracula vatum.
Prope me susurrans alarum carmina muta,
Quasi e caelestibus oris delata, quievit.

Oculis rubentibus ut gemmis, plumae nocte densae,
Frons fulgore micans, caeruleum gestans decus.
Rostro genas meas leviter tetigit, collum mihi tradidit,
In manibus meis requievit, tamquam memoria perdita.

Tum agnovi: phantasma praeteriti, redux ab umbris,
Tempus disrumpens, fata vincens, iterum renatus.
"Dic," inquit, "duc me quo somnia prima resurgant,
Quo pueri risus, stellarum lumina ludunt.

In nube candida, qua sol oritur, qua pluviae nascuntur,
Ubi miracula vivunt, ubi somnia non moriuntur."
Aquila atra, alarum stridore sublime volans,
In caelum refugit, mysteria secum ferens.

Barbara, cantrix Gallica.

Corrigendum:

"Dic, aquila," supplico, "duc me retro,
Ad terras antiquas redeamus,
Sicut olim, in somniis puerilibus,
Ut tremens stellas carpam, stellas...
Sicut olim, in somniis puerilibus,
Sicut olim, super nubem candidam,
Sicut olim, solem accendere,
Pluviae faber esse, miracula facere.
--
Desidarius Gallus.

--- Synchronet 3.21a-Linux NewsLink 1.2

From Newsgroup: alt.language.latin

Desidarius wrote:

Aquila Atra

Quadam die serena, vel fortasse una nocte,
Prope lacum, obdormivissem
Cum subito, caelum disrumpens velut ensis,
Ex nihilo surgens, aquila atra volavit.

Lente alas nigras pandebat velut umbram,
Lente rotabat gyros, spirans miracula vatum.
Prope me susurrans alarum carmina muta,
Quasi e caelestibus oris delata, quievit.

Oculis rubentibus ut gemmis, plumae nocte densae,
Frons fulgore micans, caeruleum gestans decus.
Rostro genas meas leviter tetigit, collum mihi tradidit,
In manibus meis requievit, tamquam memoria perdita.

Tum agnovi: phantasma praeteriti, redux ab umbris,
Tempus disrumpens, fata vincens, iterum renatus.
"Dic," inquit, "duc me quo somnia prima resurgant,
Quo pueri risus, stellarum lumina ludunt.

In nube candida, qua sol oritur, qua pluviae nascuntur,
Ubi miracula vivunt, ubi somnia non moriuntur."
Aquila atra, alarum stridore sublime volans,
In caelum refugit, mysteria secum ferens.

Barbara, cantrix Gallica.

Verba moventia in carmine valde pulchro.
Ioanna de Arc his temporibus modernis.

"L'aigle noir symbolise |-galement la libert|- et l'ascension vers de
nouveaux sommets".

Edus Britannus

--- Synchronet 3.21a-Linux NewsLink 1.2